Tutarsızlık Modeli

Çocuğun zekâsı ile performansı arasındaki tutarsızlığın tespit edilmesi yoluyla MÖG’ü tanılama genel kabul gören yöntemlerden biridir (Gifford, 2006). Matematik başarı testlerinde %25 veya %30’dan daha düşük alınan puan ile ortalama veya daha yüksek zekâ puanının bir araya getirilmesi öğrenme güçlüğü yaşayan öğrencilerin tanılanmasında genel bir ölçüt (Geary ve Hoard, 2005) olarak kullanılmaktadır.

En az ard arda iki yıl için alttan yüzde 10 veya daha düşük puan alan çocuklar MÖG kategorisinde, yüzde 11 ile 25 arasında puan alanlar ise düşük başarılı kategorisinde ele alınırlar.  Birden fazla yıl kriteri önemlidir çünkü bir akademik yılda düşük puan alan birçok öğrenci bir sonraki yılda daha yüksek puan alabilmektedir (Geary, 2011).

Zekâ ile başarı arasında bir tutarsızlığın olup olmadığını tespit etmek için birçok farklı yöntem mevcuttur. Kullanılan en yaygın yöntem basit bir şekilde zekâ testlerinde elde edilen birkaç ölçümün standart puanları ile çeşitli akademik başarı ölçümlerinden elde edilen puanları karşılaştırmaktır (Restori, Katz, ve Lee, 2009). Bu yöntemde aynı ortalama ve standart sapma puanlarına sahip zekâ testi ve başarı testi puanları elde edilmekte, daha sonra başarı puanı zekâ testi puanından çıkarılmakta ve fark büyükse öğrenme güçlüğü tanısı konulabilmektedir (Bender, 2014).

Bu yöntem birçok araştırmacı tarafından birçok cihetten eleştirilmektedir. Erken teşhiste, düşük başarılı olan çocuklar ile MÖG yaşayanları ayırt etmede başarısız (Fletcher, Lyon, Fuchs, ve Barnes, 2006; Restori ve diğerleri, 2009) olduğu testte kullanılan “ortalama performans, zekâ, aritmetik, test içeriği, değerlendirme yöntemi ve kesim puanları” terimleri hakkında görüş birliğinin mevcut olmadığı (Gifford, 2006), yine başarı testi ile öğrenci düzeyini tespit etmede ve zekâ puanını hesaplamada sadece bir ölçümle hareket etmekte güvenirlik, başarıyı sadece zekâ ile ilişkilendirmekte ise geçerlik açısından haklı endişelere yol açtığı (Restori ve diğerleri, 2009) ve tüm bunlarla beraber bazı diskalkulik öğrencilerin zekâ-başarı tutarsızlığını göstermediği aktarılmaktadır (Mazzocco ve Myers, 2003).

Kaynak:  Yılmaz Mutlu-Doktora Tez Çalışması